'Sluit je aan bij de Dodenherdenking in Leidschendam-Voorburg'

In dit artikel:

Richard Spraakman, manager van WZH-locatie Prinsenhof in Leidschendam, reageert geschokt op recente vernielingen aan oorlogsmonumenten, waaronder het Joods Monument in Meppel, het Nationaal Monument op de Dam en een monument in Leidschendam‑Voorburg dat door jongeren in brand werd gestoken. Hij benadrukt dat monumenten meer zijn dan materiaal of namen: het zijn plekken waar verdriet ruimte krijgt en waar het collectief geheugen zichtbaar blijft.

Als zorgmedewerker hoort Spraakman vaak oorlogsverhalen van ouderen; die herinneringen illustreren volgens hem wat er op het spel staat wanneer gedenkplaatsen worden beschadigd. Hij haalt persoonlijke voorbeelden aan — de 97‑jarige moeder die over vriendinnetjes sprak die plots verdwenen, de man die als voormalige SS’er aan het eind van zijn leven wilde praten, en het verliefde paar Willem Kel en Carla de Leeuw, waarvan Carla Joods was — om duidelijk te maken dat achter iedere naam een mens en een levensverhaal schuilt.

De beschadigingen raken daarmee niet alleen steen, maar zetten ook het gedeelde verleden onder druk. Spraakman roept op tot een tegengeluid in tijden van boosheid en polarisatie: geen grote demonstratie, maar eenvoudige handelingen van verbondenheid — twee minuten stilte, een bloem bij een naam — waarmee mensen laten zien dat ze herinnering en menselijkheid willen behouden. Hij hoopt dat veel inwoners zich diezelfde avond aansluiten bij lokale herdenkingen, niet alleen om terug te kijken maar ook om duidelijk te maken wie we vandaag willen zijn.