Onafhankelijk toezicht is geen luxe, maar een noodzaak

In dit artikel:

De auteur betoogt dat organisaties die publiek geld beheren, zoals scholen en zorginstellingen, veel strenger gecontroleerd zouden moeten worden op de onafhankelijkheid van hun raden van toezicht. Volgens hem is het huidige systeem in Nederland weliswaar opgedeeld tussen inspecties, accountants en toezichthouders, maar schort het vooral aan duidelijke regels over wie er in zo’n raad mag zitten.

Hij wijst daarbij op de praktijk in het onderwijs, waar ouders soms zitting hebben in een raad van toezicht. Dat kan betrokkenheid opleveren, maar ook belangenverstrengeling, omdat ouders een direct persoonlijk belang hebben bij de school. Ouders hoeven volgens de schrijver niet buiten spel te staan: via medezeggenschapsraden, ouderraden en klankbordgroepen kunnen zij hun invloed prima laten gelden. Toezicht moet juist worden uitgevoerd door mensen die voldoende afstand hebben en onafhankelijk kunnen oordelen.

De oproep is daarom om landelijk scherpere eisen te stellen aan de samenstelling van raden van toezicht. Niet om instellingen te beperken, maar om het toezicht op belastinggeld en andere publieke middelen geloofwaardiger en sterker te maken.